بایگانی

شخصیت ها

تیموتی لری (1996-1920) استاد دانشگاه هاروارد بود که به دلیل عقاید آوانگاردش در خصوص مواد مخدر از دانشگاه اخراج شد. ایده او این بود که استفاده مواد مخدر در دوزهای مشخص و تحت نظر پزشک می تواند به عنوان روشی برای تغییر شخصیت افراد استفاده شود. در مدینه فاضله لَری، انستیتوهایی وجود داشت که شهروندان می توانستند با مراجعه به آنجا تحت نظر پزشکان مواد مخدر مصرف کنند تا عملاً بسته به میل و اراده خود شخصیت خود راتغییر دهند. افرادی همچون رابرت انتون ویلسون دیدگاه های لری را در حوزه ادبیات عامه گسترش داده اند. یکی از دیدگاه های محبوب او «مدارهای هشت گانه آگاهی» است که رابرت انتون ویلسون به طور گسترده و در چند کتاب خود به آن پرداخته است.

Advertisements

آستین اوزمن اسپیر، نقاش و مغ انگلیسی (1956-1886) را پدر علوم باطنی پسامدرن[i] می نامند. اسپیر می گوید مکانیزم عمل تمامی سیستم ها و پارادایم های عقیدتی، عرفانی، مذهبی و غیره یک چیز است: باور. و فراتر از آن، میل و باور را دوگانگی عظمی می خواند. یک ویژگی مکتب اسپیر این است که  در کتاب های خود به هیچ مکتب یا فلسفه یا دیدگاهی ارجاع ندارد. در واقع آثار وی باید توسط خود آن فهمیده شود. مکتب فکری اسپیر با عنوان کیائیسم[ii] نامیده می شود.

مجموعه آثار وی به فارسی ترجمه شده و در اینجا در دسترس است. این آثار شامل:

  • دوزخ زمین: که اسپیر آن را در 17 سالگی نوشته است و در واقع نقاشی هایی است که با جملاتی حکیمانه تزئین شده است. البته اصطلاحات به کار رفته همگی در کتاب های آتی وی نیز ادامه یافته است. به طور کلی یکپارجگی عجیبی بین آثار او وجود دارد. از 17 سالگی تا 41 سالگی – سالی که آخرین کتاب خود را نوشت.
  • کتاب لذت: این کتاب در واقع یک راهنمای فنی در مورد روش کار با مکانیزم های باورپذیری و میل ورزی انسان است. حاوی روش های عملی در خصوص ضابطه بندی خواسته و زیستی کردن آن است. این کتاب توسط بسیاری دانشمندان علوم باطنی متاخر مورد ارجاع قرار گرفته است.
  • کانون حیات: این کتاب نسبت به دیگر آثار اسپیر نثری عارفانه تر دارد و حاوی تحلیل تعدادی از خواب های نویسنده نیز هست. به عقیده شخصی من عارفانه ترین کتاب در میان کتاب های خشک حوزه جادوی خائوس است. البته باید اشاره کنم هر چند دانشمندان علوم باطنی متاخر اسپیر را پدر جادوی خائوس می نامند این کتاب به نظر من حاوی ایده های مطلق گرایانه تری نسبت به دیدگاه های مطلقا (!) نسبی جادوگران خائوس است… هر چند بسیاری از دیدگاه های اسپیر سرمنشا تحولات دنیای پسامدرن علوم باطنی بوده است اما دیدگاه های ناب اسپیر در بسیاری موارد فهمیده نشده و مورد استفاده قرار نگرفته است. همین شاهد برای این مدعا بس که پیتر کرول[iii] انگلیسی – مشهورترین جادوگر خائوس معاصر و استاد اعظم سابق فرقه IOT در مصاحبه ای که توسط فیل هاین[iv] در مجله آبراساکس انجام شده می گوید: « من کتاب جمع نمی کنم. هر چه را می خوانم به دوستانم می دهم و بقیه را نابود می کنم. تنها استثنا آستین اسپیر است. هنوز مجموعه آثارش را دارم چون فکر می کنم هنوز آن را به طور کامل نفهمیده ام.»
  • تکفیر زوس: این کتاب بیشتر یک فحش نامه است خطاب به «ریاکاران».

برای توضیحات بیشتر به مقدمه فارسی ترجمه مجموعه آثار او مراجعه کنید.


[i] Post-modern occultism

[ii] Kiaism

[iii] Peter J. Carroll

[iv] Phil Hine

آلیستر کراولی، عارف و مغ معاصر انگلیسی (1947-1875) شخصیت بسیار جنجال برانگیزی بوده که بدون شک این خصوصیت به شهرتش کمک کرده است. پیغمبری خودخوانده، موسس انجمن اخوت OTO (مکتب معبد مشرقی)، خود-نامیده با عدد 666 و نویسنده حدود 400 کتاب. علاقه کراولی به ترویج دیدگاه هایش از طریق جنجال آفرینی رسانه ای، اشاره هایش به عدد 666 (که به تعبیر برخی شیطانی، به تعبیر کابالیست های یهودی عدد آگاهی حاکم بر خورشید و دلیل ارتباط کراولی با آن شماره لوحی بوده که همسر کراولی – پس از اولین مکاشفه که منجر به نوشتن کتاب مقدس شریعت کراولی، تلما، شد – در موزه مصرشناسی قاهره به کراولی نشان می دهد) کافی است که او را شیطان پرست، جادوگر سیاه و دادگاهی در آمریکا او را «شریرترین مرد تاریخ» بنامد.

همانطور که اشاره شد، همه این مسایل باعث شهرت کراولی شده اما موضوع اینجاست که عده بسیار کمی از کسانی که در مورد او صحبت می کنند کتاب هایش را خوانده اند. و دلیل این موضوع هم – به گواه کراولی شناسانی از جمله لون میلو دوکوئت[i] آمریکایی – نثر فنی و پر از اصطلاحات تخصصی علوم باطنی اوست. به نحوی که خواندن کتاب های او بدون چند فرهنگ لغت، دایره المعارف، کتاب های مرجع اسطوره شناسی، فرهنگ عبری و انجیل و غیره ممکن نیست – حداقل برای علاقه مندان به علوم باطنی و کسانی که قصد آموختن دارند. فکر می کنم همه غربی ها، خواننده معاصر، اوزی اوزبورن[ii] را می شناسند. او – که اتفاقا آهنگی هم به نام Mr Crowley هم دارد – از نظر تبلیغاتی از خیلی جهات به کراولی شباهت دارد: به شاهزاده تاریکی مشهور است، قانون شکن، استفاده کننده مواد مخدر و افراط گر در رابطه جنسی است (یا لااقل بوده) و در عین حال شهرت زیادی دارد.

فکر می کنم خروجی کار یک هنرمند (یا هر نوع خالق دیگر) از شخصیت او بیشتر اهمیت دارد تا و این موضوع در خصوص کراولی هم مصداق دارد. حدس می زنم کسانی را که با حرف من مخالف باشند باید در حوزه کسانی که دسته بندی کرد که از مطالعه نوشته های یک نفر بیشتر به دنبال یافتن یک الگو هستند تا آموختن. گورجیف[iii] روسی (به نقل از فیلم زندگی نامه اش به نام Meetings with Remarkable Men ساخته Peter Brook) می گوید: اگر لازم شود برای  تحصیل آنچه می خواهم بر پشت شیطان سوار شوم این کار را خواهم کرد (نقل به مضمون). آستین اوزمن اسپیر[iv]، عارف معاصر انگلیسی، می گوید: «می خواهم که در مقابل شرّت مقاومت نکنی و نه از آن بهره برداری: چنان چیزی از ترس است و خوابگردی از ریاکاری زاده می شود» (تکفیر زوس[v]).

دو اثر کراولی تا به حال به فارسی ترجمه شده است:

  1. کتاب شریعت (The Book of the Law): این کتاب مقدس شریعت تلما (Thelema) به حساب می آید. نثری بسیار فنی و پر از نمادپردازی دارد. می توانید مطمئن باشید که سعی شما برای فهم کامل این کتاب به نتیجه نخواهد رسید. چرا که خود کراولی زندگی اش را وقف فهم و تفسیر این متن الهامی کرد. (به عقیده من وحی/دریافت درونی/شعر/الهام هنری/الهام مذهبی همه صرفا سطوح متفاوت از یک گذرگاه دریافت هستند. گذرگاهی که ورای سطح مادی و سطح ذهنی جریان دارد. گذرگاهی از جنس شهود یا یک سطح بالاتر از آن، نیروی حیات.) اگر به دنبال یک متن امروزی برای فهم این کتاب هستید، پیشنهاد می کنم کتاب The Magick of Aleister Crowley نوشته Lon Milo DuQuette را بخوانید. این کتاب هم از نقطه نظر فهم شریعت Thelema و هم خود کراولی بسیار راه گشا است. متن سبک و شوخ طبعانه ای دارد. ترجمه فارسی این کتاب در اینجا قابل خواندن است.
  2. کتاب تحوت (The Book of Thoth): این کتاب به عقیده بسیاری شاهکار کراولی است. کراولی به همراه یک نقاش (فریدا هریس[vi]) دست کارت هایی به نام Thoth Tarot ساخت[vii]. این کتاب مفصل به همراه دست کارت های «تاروت تحوت» فروخته می شود. در سلسله مراتب انجمن اخوت OTO، لازمه گذر از درجه مغ (درجه 2)، طراحی یک دست جدید تاروت بر اساس دریافت های فردی سالک است. این کتاب با تمامی ضمایم و با نویسه های دقیق زبان های اصلی ترجمه شده است. ترجمه فارسی این کتاب در اینجا قابل خواندن است.

کراولی یک کتاب بسیار مهم دیگر هم دارد به نام 777 and Other Qabalistic Writings. کامل ترین نسخه به همراه نویسه های عربی صحیح در اینجا در دسترس است. این کتاب نتیجه کار کراولی به عنوان یک محقق عرفان تطبیقی است. دراین کتاب اعداد صفر تا 10 و 22 حرف عبری به عنوان شاخص در نظر گرفته شده و مفاهیم، تعابیر و موضوعات مصطلح در بسیاری سیستم های عرفانی/جادویی با هم متناظر شده اند.


[i] Lon Milo DuQuette

[ii] Ozzy Osbourne

[iii] George Gurdjieff

[iv] Austin Osman Spare

[v] Anathema of ZOS

[vi] Frieda Harris

[vii]  تنها دست معروف تر از «تاروت تحوت»، دست کارت هایی است که با عنوان Rider-Waite معروف است.. Waite مترجم کتاب «حادوی آیینی، افراس و آیین» الیفاس لوی از فرانسوی به انگلیسی است و Rider هم نقاش آن دست کارت ها.

«جادوی متعالی، افراس و آیین[i]» در حوزه علوم باطنی غربی این اثری کلاسیک به حساب می آید که توسط مغ آیینی[ii]، الیفاس لِوی[iii] فرانسوی (1875-1810) نوشته شده است (شنیده ام که برخی فارسی زبانان الیفاس لِوی فرانسوی را با آنتون لَوِی[iv] آمریکایی اشتباه می گیرند. این دو نفر به هیچ وجه با یکدیگر قابل مقایسه نیستند. آنتون لَوِی – به نظر من – بیشتر یک پروپاگاندیست می آید).

الیفاس لوی در علوم باطنی غربی شخصیت بسیار مهمی است. می گویند اولین کسی بوده که در خصوص مفاهیم مربوط به انجمن های اخوت[v] و مکاتب آن ها کتاب نوشته و این مفاهیم را تا حدی تشریح کرده است. البته ظاهرا فرد محافظه کاری بوده چرا که – بر اساس نظر آلیستر کراولی – برخی تناسبات کابالیستی را در این کتاب به عمد به و غلط نوشته تا سوگند رازداری انجمن مطبوعش را نشکسته باشد.


[i] Transcendental Magic, its Doctrine and Ritual

[ii] Ritual magician

[iii] Eliphas Levi

[iv] Anton Lavey

[v] Brotherhood organizations